Achter de kop van dit artikel staat een vraagteken. Voor heel veel jongeren is dat echter helemaal geen vraag. In plaats van een vraagteken, zetten zij een uitroepteken. Anticonceptie, ja natuurlijk! 

Bijna de helft van de Nederlandse tieners (tussen 15-19 jaar) maakt gebruik van anticonceptiemiddelen. Meestal is dit de pil, het condoom of een combinatie van beiden. Dat veel jongeren het belangrijk vinden om ‘veilig’ te vrijen, blijkt wel uit het feit dat bijna driekwart van de jongeren die voor de eerste keer seks hebben, een anticonceptiemiddel gebruikt.

Zwanger? Liever niet!

Je moet er toch niet aan denken om ongewenst zwanger te worden? Daar komt bij dat anticonceptie je bescherming kan bieden tegen soa’s (seksueel overdraagbare aandoeningen) die kunnen ontstaan als je wisselende seksuele contacten hebt. Dat is de reden dat scholen, media en andere instellingen er bij jongeren op hameren om toch vooral anticonceptie te gebruiken.

Gemakkelijk verkrijgbaar

Veel Nederlanders beschouwen anticonceptie als de normaalste zaak van de wereld. Rutgers-Nisso, een instituut dat zich bezig houdt met seksualiteit, schrijft: ‘Iedereen moet toegang hebben tot betaalbare en betrouwbare anticonceptie en iedereen heeft recht op betrouwbare informatie hierover’.

Het is in Nederland vrij makkelijk om aan deze middelen te komen. Meisjes die de pil willen gebruiken, kunnen deze via de huisarts krijgen. En als je dat niet wilt of durft, kun je zelfs online een recept krijgen. Condooms zijn nog makkelijker verkrijgbaar; in drogisten en zelfs tankstations liggen ze op ooghoogte. De normaalste zaak van de wereld dus. Maar is dat ook zo? Hieronder een aantal redenen om in plaats van een uitroepteken toch een vraagteken te plaatsen.

  1. Geen zelfbeschikking

Onze samenleving kenmerkt zich door een sterk gevoel van individualisme en zelfbeschikking. Mensen leven met de gedachte dat je leven en je lichaam van jouzelf is. Daarmee kun je doen en laten wat jij zélf wilt en fijn vindt. Seks  – op welke manier en met wie dan ook – is hierin geen enkel probleem (zolang je anderen maar niet beschadigt). Dat geldt ook voor het gebruik van anticonceptie. Als je folders of informatiesites leest, valt op hoe sterk de nadruk valt op deze zelfbeschikking. Hoewel nog steeds ook wordt geadviseerd om open te zijn naar je ouders, krijg je ook tips om gemakkelijk aan anticonceptie te komen. Dit voor wanneer je ouders niet willen dat je anticonceptie gebruikt. Zo staat er bijvoorbeeld ook wat je moet doen als je ouders negatief reageren. ‘Zeg tegen je ouders dat je goed voor jezelf wilt zorgen en aan je toekomst denkt en daarom anticonceptie gebruikt’. Wat jij wilt is uiteindelijk dus doorslaggevend.

Voor een christen is dit geen goede weg. Immers, niet: ‘wat ik wil’, maar: ‘wat wilt U dat ik doen zal?’, hoort je belangrijkste vraag te zijn.

Als je die laatste vraag oprecht stelt, weet je waarschijnlijk al wat het antwoord is. De Bijbel laat heel duidelijk zien dat seksualiteit niet los verkrijgbaar is. Seksualiteit hoort thuis in een relatie tussen een man en een vrouw die elkaar liefde en trouw hebben beloofd. Tussen de veilige muren van het huwelijk mag je van elkaar genieten en intimiteit delen.

  1. Geen wisselend seksueel contact

Waar anticonceptie een makkelijke manier is om allerhande wisselende seksuele contacten te hebben, heeft God ons zo geschapen dat een monogame relatie (dat betekent dat je alleen seksueel contact hebt met één partner) ervoor zorgt dat je je des te sterker hecht aan die ene persoon. Daar wordt je relatie dus alleen maar mooier van.

  1. Het mist zijn doel

Een ander wonder van de schepping is dat God die gedeelde intimiteit tussen man en vrouw ook gebruikt om het menselijke geslacht in stand te houden. Anticonceptie wordt echter juist bewust ingezet om zwangerschap te voorkomen. Men wil wel de lusten, maar niet de lasten. Wat de Heere heeft samengevoegd – seksualiteit en voortplanting – wordt heel bewust verbroken. De Bijbel heeft daar een woord voor: ‘ontucht’. Wat de wereld ‘liefde’ noemt, is in Gods oog een overtreding van Zijn wil die niet beantwoordt aan Zijn bedoeling.

  1. Niet zonder risico’s

Het gebruik van bepaalde anticonceptie is niet zonder risico. De NOS meldde onlangs nog van een jong meisje dat door het gebruik van de pil trombose kreeg en overleed. Een ander recent onderzoek in Denemarken toont aan dat met name jonge vrouwen tot wel 25 procent extra risico lopen om depressief te worden. En dan hebben we het nog niet over de schade die de pil het milieu toebrengt. Hormonen die via het riool in het oppervlaktewater terechtkomen, brengen schade toe aan het milieu en aan bepaalde diersoorten.

Conclusie

Voor wie naar Gods Woord wil leven, is anticonceptie niet normaal. De Heere vraagt dat we ons onbesmet bewaren van de wereld. Ook de eerste christenen waren zich dat al bewust. Prof. N.T. Wright schrijft hierover: ‘Gedurende de eerste eeuwen van het christendom, toen elke vorm van seksueel gedrag die ooit bekend was in de mensheid breeduit werd gepraktiseerd, hielden de christenen net als de joden vol dat seksuele activiteit beperkt diende te blijven tot het huwelijk van één man en één vrouw. De rest van de wereld dacht, net als nu, dat ze gek waren’.

Je bent niet gek als je rekent met Gods wil. Juist op dit punt kunnen we laten zien dat we anders zijn. Jij ook?

Anticonceptie is dus een vooruitgrijpen op dat wat we van God moeten bewaren voor in het huwelijk. Hoe kun je eigenlijk met een goed geweten Gods zegen over je huwelijk vragen als je je hieraan bezondigd hebt? De Heere wil van harte Zijn zegen geven, maar dat kan alleen als het ‘open’ ligt tussen de Heere en jou.

En als dat niet zo is? Als je toch te ver bent gegaan, met of zonder anticonceptie? Wie gezwicht is voor de verleiding, rest maar een weg. Alleen of samen op de knieën gaan en eerlijk deze schuld aan de Heere belijden. Want als wij onze zonden belijden, de Heere is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven. En het bloed van Jezus Christus, Gods Zoon, reinigt van alle zonden. Ook van de zonde van anticonceptie.

‘Anticonceptie: de normaalste zaak van de wereld?’, artikel jongerenmagazine Kompas, december 2016, 6-7