In menig gezin levert het discussie op: kleding. Hoe staat het, is het gepast of toch net over de top? En heeft God er ook nog iets mee te maken?

In huize Klaassen wordt er ’s morgens aan tafel menig opmerking over kleding gemaakt. Vorig jaar zomer hield ik er een themapreek over, die reacties opriep uit het hele land. Blijkbaar leeft het onderwerp in de gereformeerde gezindte.

Uitstraling

Naast primaire levensbehoefte is kleding oneindig veel meer. Het heeft te maken met schoonheid en identiteit – belangrijke thema’s vandaag de dag. Veel mensen zien kleding als een verlengde van zichzelf: je laat ermee zien wie je bent, wilt zijn of hoe je gezien wilt worden. Het is dus een belangrijke vraag wat je wilt met je kleding. Voor een christen is één vraag nog belangrijker: wat wil God met mijn kleding? Als het gaat om de vraag wat voor kleding we moeten dragen, vinden we weinig concreets in de Bijbel. Kleding verandert voortdurend en is voor een groot deel cultureel bepaald. In de oudheid droegen mannen, net als vrouwen, jurken. De rok tot de knieën is ook bij Schotten bekend (de kilt).

De Schrift besteedt meer aandacht aan hoe kleding dient te zijn dan aan wat we precies wel (of niet) mogen dragen. Fundamenteel zijn de volgende uitgangspunten:

• Kleding dient onderscheidend te zijn. We mogen niet in het ongewisse blijven of iemand man of vrouw is (1 Korinthe 11). ”Cross-dressing”, het dragen van kleding die typerend is voor het andere geslacht, wordt een gruwel genoemd (Deuteronomium 22:5).
• Kleding dient bedekkend te zijn. Over het algemeen dragen mensen in de Bijbel lange kleding – zelfs in de hemel is dat nog het geval (Openbaring 7:13-14).
• Kleding dient ingetogen te zijn. Niet per se donker (denk aan de veelvervige rok van Jozef), maar wel beheerst. De Bijbel gebruikt woorden als ”eerbaar”, ”met schaamte”, ”matigheid”. De focus ligt meer op innerlijke dan op uiterlijke schoonheid (1 Petrus 3:3)

Casual trend

Als we deze Bijbelse richtlijnen leggen naast wat in onze cultuur gangbaar is, botst het stevig. Casual is de trend en dat zien we meer en meer, ook in de kerk. En in plaats van bedekkend, ligt de nadruk in onze cultuur vaak (niet altijd!) op bloot. ”Dress less to impress”, kleed je schaarser om indruk te maken, klinkt het onbeschaamd in de mode- en reclamewereld.

Wie reformatorische meiden naar school ziet fietsen, ziet dat het Bijbelse uitgangspunt van bedekkend allang geen norm meer is. Een columniste van het NRC schreef vorig jaar over fietsende meiden naar de Pieter Zandt: „Bij elk meisje zie je continu de onderbroek. Eromheen kijken is onmogelijk, tenzij ik mijn ogen sluit. (…) Deze kinderen gaan naar het Pieter Zandt College. De reformatorische school verplicht meisjes een rok te dragen. Dat zou zedig zijn. Maar in de praktijk fietsen meisjes bijkans in hun blote kont. Ik verbaas me er al jaren over. Hoe kan dit nu in lijn zijn met streng christelijk gedachtegoed?”

Aandacht

Daarom is het belangrijk dat ouders en kinderen hier voortdurend het gesprek over voeren. Denk na bij wat je draagt! Wat doe ik aan en waarom? Wat zijn mijn uitgangspunten voor verantwoorde kleding? Wat wil je met je kleding? Erbij horen? Aandacht trekken – of God eren? Ten diepste gaat het altijd weer om dezelfde vraag: voor wie leef je? Voor jezelf? Voor anderen? Of voor de Heere? Als het gaat over kleding staan we allemaal schuldig. Hetzij dat we ons verkeerd kleden, hetzij dat we ons door onze blikken en gedachten verontreinigen. We hebben verzoening nodig, ook van onze kleedzonden.

De auteur is predikant bij de hersteld hervormde gemeente te Barneveld.